تبليغاتX
............؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

به سویت پر میکشم  

ان قدر بالا

بالا

بالا

تا ذوب شوم

حل شوم

و هیچ شوم...

محدثه.....

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم شهریور 1387ساعت 0:23 توسط ملیکاو محدثه |

خانه دوست کجاست ؟

در فلق بود که پرسید سوار 


 آسمان مکثی کرد


رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید


و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت

 
نرسیده به درخت


کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است


و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است


می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ سر بدر می آرد


 پس به سمت گل تنهایی می پیچی


دو قدم مانده به گل


پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی


و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد


در صمیمیت سیال فضا خش خشی می شنوی


کودکی می بینی


رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه نور


 و از او می پرسی

 
خانه دوست کجاست؟

از زنده یاد سهراب سپهری

ملیکا..........

+ نوشته شده در شنبه دوم شهریور 1387ساعت 18:30 توسط ملیکاو محدثه |

صدای پای آب

اهل کاشانم

 روزگارم بد نیست

تکه نانی دارم خرده هوشی سر سوزن شوقی

مادری دارم بهتراز برگ درخت

 دوستانی بهتر از آب روان

 و خدایی که دراین نزدیکی است

لای این شب بوها پای آن کاج بلند

روی آگاهی آب روی قانون گیاه

 من مسلمانم

قبله ام یک گل سرخ

جانمازم چشمه مهرم نور

 دشت سجاده من

 من وضو با تپش پنجره ها می گیرم

 در نمازم جریان دارد ماه جریان دارد طیف

سنگ از پشت نمازم پیداست

 همه ذرات نمازم متبلور شده است

 من نمازم را وقتی می خوانم

که اذانش را باد گفته باشد سر گلدسته سرو

 من نمازم را پی تکبیره الاحرام علف می خوانم

پی قد قامت موج 

 کعبه ام بر لب آب

 کعبه ام زیر اقاقی هاست

 کعبه ام مثل نسیم باغ به باغ می رود شهر به شهر

حجرالاسود من روشنی باغچه است

 اهل کاشانم

 پیشه ام نقاشی است

 گاه گاهی قفسی می سازم با رنگ می فروشم به شما

تا به آواز شقایق که در آن زندانی است

 دل تنهایی تان تازه شود

چه خیالی چه خیالی ... .......

ادامه دارد...

سهراب سپهری

ملیکا.......

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت 21:16 توسط ملیکاو محدثه |

من از نهایت شب حرف می زنم

من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف می زنم

اگر به خانه ی من امدی برای من ای مهربان چراغ بیاور

و یک دریچه که از ان

به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم...

محدثه...

+ نوشته شده در جمعه هجدهم مرداد 1387ساعت 12:6 توسط ملیکاو محدثه |

رسیدن به تو خیاله می دونم

تو میگی یه روزی مال من میشی

 اما موندنت محاله می دونم

تو میگی شبا دعامون می کنی

چشمه ی چشات زلاله می دونم

توی آسمون سرنوشت ما

ماه کاملم هلاله می دون 

تو میگی پرنده شیم بریم هوا

غصه ی ما دو تا باله می دونم

چشم من پر از غم نبودنت

دل تو پر  از ملاله می دونم

طاقتم دیگه داره تموم می شه

صبر تو رو به زواله می دونم

اون درخت سیب آرزوهامون

پر میوه های کاله می دونم

 آره میری و نمی پرسی که این

دل عاشق در چه حاله می دونم

 

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت 9:38 توسط ملیکاو محدثه |

 

ماه من غصه چرا؟

آسمان را بنگر که هنوز بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد.

یا زمینی را که دلش از سردی شب های خزان

نه شکست و نه گرفت!

بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید.

و در آغاز بهار دشتی از یاس سپید

زیر پاهامان ریخت.

تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست!

ماه من غصه چرا؟!

تو مرا داری و من هر شب و روز

آرزویم همه خوشبختی توست!

ماه من! غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید

یا دل شیشه ایت از لب پنجره ی عشق زمین خورد و شکست

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن

و بگو با دل خود که

خدا هست... خدا هست...!

او همانی ا ست که در تارترین لحطه ی شب راه نورانی امید را نشانم می داد...

او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد

همه زندگی ام غرق شادی باشد...

ماه من!

غصه اگر هست بگو تا باشد!

معنی خوشبختی بودن اندوه است...!

این همه غصه و غم این همه شادی و شور

چه بخواهی و چه نه ! میوه ی یک باغند

همه را با هم و با عشق بچین...

ولی از یاد مبر

پشت هر کوه بلند سبزه زاریست پر از یاد خدا...!

و در آن باز کسی می خواند

که خدا هست ...خدا هست...

و چرا غصه چرا......!!؟؟

ملیکا...

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم مرداد 1387ساعت 18:45 توسط ملیکاو محدثه |

تنها مانع ما در ( محدوديت ما ) براي تشخيص فردا تهديدهاي امروز ماست.

 

اگر شما در حالي كه پايتان روي ترمز باشد رانندگي كنيد چه اتفاقي خواهد افتاد. شما هيچ وقت سرعت

 

 نمي گيريد چرا كه ترمز مانع سرعت شما مي شود. ماشينتان داغ كرده و از كار مي افتد. اگر هم از كار

 

 نيافتد ، اين مانع موتور را خراب مي كند. براي اينكه به راه خود ادامه بدهيد ، يكي از اين دو راه را بايد

 

 انتخاب كنيد:

يا مي توانيد پدال گاز را محكمتر فشار داده و خطر خراب شدن ماشين را به جان بخريد و يا پاي خود را از

 

 روي ترمز برداريد تا ماشين تندتر حركت كند.

 

اين مثال قياس خوبي از زندگي است چرا كه بسياري از ما با ترمزهاي احساسي خود حركت مي كنيم.

 

 برمزها چي هستند؟ ! آنها عواملي هستند كه مانع رسيدن ما به موفقيت مي شوند. ترس اتلاف، وقت،

 

 نبودن غرور و.... راه آزاد كردن ترمزهاي احساسي اين است كه  نگرش مثبت و احترام به نفس در خود

 

 بوجود آورده و مسئوليت پذير شويم.

 

ملیکا............

+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم تیر 1387ساعت 20:52 توسط ملیکاو محدثه |

به روی گونه تابیدی و رفتی
مرا با عشق سنجیدی و رفتی
تمام هستی ام نیلوفری بود
تو هستی مرا چیدی و رفتی
کنار اتظارت تا سحر گاه
شبی همپای پیچک ها نشستم
تو از راه آمدی با ناز و آن وقت تمنای مرا دیدی و رفتی
شبی از عشق تو با پونه گفتم
دل او هم برای قصه ام سوخت
غم انگیزست توشیداییم را
به چشم خویش فهمیدی و رفتی
چه باید کرد این هم سرنوشتی ست
ولی دل رابه چشمت هدیه کردم
سر راهت که می رفتی تو آن را به یک پروانه بخشیدی و رفتی
صدایت کردم از ژرفای یک یاس
به لحن آب نمنک باران
نمی دانم شنیدی برنگشتی
و یا این بار نشنیدی و رفتی
نسیم از جاده های دور آمد
نگاهش کردم و چیزی به من نگفت
توو هم در انتظار یک بهانه
از این رفتار رنجیدی و رفتی
عجب دریای غمنکی ست این عشق
ببین با سرنوشت من چها کرد
تو هم این رنجش خکستری را
میان یاد پیچیدی و رفتی
تمام غصه هایم مقل باران
فضای خاطرم را شستشو داد
و تو به احترام این تلاطم
فقط یک لحظه باریدی و رفت ی
دلم پرسید از پروانه یک شب
چرا عاشق شدی در عجیبی ست
و یادم هست تو یک بار این را
ز یک دیوانه پزسیدی و رفتی
تو را به جان گل سوگند دادم
فقط یک شب نیازم را ببینی
ولی در پاسخ این خواهش من
تو مثل غنچه خندید و رفتی
دلم گلدان شب بو های رویا ست
پر است از اطلسی های نگاهت
تو مثل یک گل سرخ وفادار
کنار خانه روییدی و رفتی
تمام بغض هایم مثل یک رنج
شکست و قصه ام در کوچه پیچید
ولی تو از صدای این شکستن
به جای غصه ترسیدی و رفتی
غروب کوچه های بی قراری
حضور روشنی را از تو می خواست
تو یک آن آمدی این روشنی را
بروی کوچه پاشیدی و رفتی
کنار من نشتی تا سپیده
ولی چشمان تو جای دگر بود
و من می دانم آن شب تا سحرگاه
نگارن را پرستیدی و رفتی
نمی دانم چه می گویند گل ها
خدا می داند و نیلوفر و عشق
به من گفتند گل ها تا همیشه
تو از این شهر کوچیدی و رفتی
جنون در امتداد کوچه عشق
مرا تا آسمان با خودش برد
و تو در آخرین بن بست این راه
مرا دیوانه نامیدی و رفتی
شبی گفتی نداری دوست من را
نمی دانی که من ن شب چه کردم
خوشا بر حال آن چشمی که آن را
به زیبایی پسندیدی و رفتی
هوای آسمان دیده ابریست
پر از تنهایی نمنک هجرت
تو تا بیراهه های بی قراری
دل من را کشانیدی و رفتی
پریشان کردی و شیدا نمودی
تمام جاده های شعر من را
رها کردی شکستی خرد گشتم
تو پایان مرا دیدی و رفتی
محدثه...

+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم تیر 1387ساعت 20:20 توسط ملیکاو محدثه |

سرمایه عیش جاودانی غم تو

بهتر ز هزار شادمانی غم تو

گفتی چنین واله و شیدات چه کرد

دانی غم تو  وگر ندانی غم تو

عبد الرحیم خانخانان

سحر گه به راهی یکی پیر دیدم

سوی خاک خم گشته از ناتوانی

بگفتم چه گم کرده ای اندر این راه

بگفتا جوانی جوانی جوانی

ملک اشعراء بهار

سر  وی و رخ تو ماه آراسته است

ماهی و قد تو سر و نو ساخته است

چندان که زپای تا سرت می نگرم

آنی که دل من از خدا خواسته است

عاشق اصفهانی

ملیکا.....

+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت 9:50 توسط ملیکاو محدثه |

فرصت خوبیه شب، که بشینیم دعا کنیم
نیازا و نذرای نداده رو ادا کنیم
هرچی کردیم و نکردیم بنویسیمش یه جا
سه چهار روز دیگه، یه بار بهش نگا کنیم
دلامون بدجور اسیرِ عصر آهنی شدن
واسه زخم این غریبی طلب شفا کنیم
آخه کی فکرش و می کرد مائی که با هم بودیم
تو روزای بی کسی دست همو رها کنیم
غصه های خیلیا سر می کشه به آسمون
دو سه تا درد و ه شاید بتونیم دوا کنیم
ما از اون دو بیت سعدی که بلد بودیم یه عمر
چی می دونیم به جز اینکه کمی ادّعا کنیم
مهربونی همیشه نمی مونه، امانته
نکنه تو حفظ این امانتا خطا کنیم
پائیز از راه برسه غنچه ها سردشون میشه
گلدونارو دیگه کم کم تو خونه صدا کنیم
چی بودیم، چی کردیم و فردا چه باید بکنیم
فکری ام برای جبران گذشته ها کنیم
بدی ها رو بسپریم دست فراموشی و بعد
مثِ یه قاضی خوب، خوبیا رو جدا کنیم
بذاریم همه شبا خواب شقایق ببینن
همه این کارا رو باید من و شما کنیم
دنیامون میشه بهشت و ما همه فرشته ایم
اگه به تمام این قافیه ها، وفا کنیم
محدثه...

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 14:21 توسط ملیکاو محدثه |

از تنگنای محبس تاریکی

از منجلاب تیره ی این دنیا

بانگ پر از نیاز مرا بشنو

اه ای خدای قادر بی همتا

یکدم ز گرد پیکر من بشکاف

بشکاف این حجاب سیاهی را

شاید درون سینه ی من بینی

این مایه ی گناه و تباهی را

دل نیست این دلی که بمن دادی

در خون طپیده اه رهایش کن

یا خالی از هو و هوس دارش

یا پایبند مهر و وفایش کن

اه ای خدا چگونه ترا گویم

کز جسم خویش خسته و بیزارم

هر شب بر استان جلال تو

گویی امیدجسم دگر دارم

از دیدگان روشن من بستان

شوق بسوی غیر دویدن را

لطفی کن ای خدا و بیاموزش

از برق چشم غیر رمیدن را

عشقی به من ده که مرا سازد

همچون فرشتگان بهشت تو

یاری به من ده که در او بینم

یک گوشه از صفای سرشت تو

از تنگنای محبس تاریکی

تز منجلاب تیره ی این دنیا

بانگ پر از نیاز مرا بشنو

اه ای خدای قادر بی همتا...

محدثه...

 

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 14:5 توسط ملیکاو محدثه |

 رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی به جز گریز برایم نمانده بود

این عشق اتشین پر از درد بی امید

در ودای گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که داغ بوسه ی پر حسرت ترا

با اشک های دیده زلب شستشو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته بخود ابرو دهم

من از دوچشم روشن و گریان گریختم

از خنده های وحشی طوفان گریختم

ازرده از ملامت وجدان گریختم

میخواستم که شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش

در دامن سکوت بتلخی گریستم

نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها

دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم.....

محدثه...

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 13:29 توسط ملیکاو محدثه |

اگر نمی توانم همیشه مال تو باشم

اجازه بده گاهی زمانی از ان تو باشم

اگر نمی توانم گاهی زمانی از ان تو باشم

بگذار هر وقت که می گویی کنار تو باشم

اگر نمی توانم عشق راستین تو باشم

بگذار باعث سرگرمی تو باشم

اما مرا این طور ترک نکن

بگذار در زندگی تو دست کم چیزی باشم!!!!!!!!!!!!!

محدثه....

+ نوشته شده در دوشنبه دهم تیر 1387ساعت 0:2 توسط ملیکاو محدثه |

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو  برود.....

زندگی حس غریبیست که یک مرغ مهاجر دارد......

زندگی یافتن یک سکه ی ده شاهی در جوی اب است...

محدثه....

+ نوشته شده در یکشنبه نهم تیر 1387ساعت 23:48 توسط ملیکاو محدثه |

 موفقيت در دو ويژگي قرار دارد: پايداري و ايستادگي

 

پايداري در كاري كه بايد انجام شود و ايستادگي در برابر آنچه كه نبايد رخ بدهيد.

 

انسان يك قهرمان است

 

 نه به اين علت كه از هر كس ديگري شجاع تر است بلكه بدين علت كه او ده دقيقه بيشتر از

 

بقيه شجاع باقي مي ماند.

ملیکا..............

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387ساعت 11:18 توسط ملیکاو محدثه |

پايداري نشان دهنده اراده قوي ولي لجاجت نشان دهنده ضعف شديد اراده است.

ملیکا.........

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387ساعت 11:9 توسط ملیکاو محدثه |

موانع بر سر راه همه ما وجود دارد. اما شكست بدين معنا نيست كه ما بازنده ايم.

ملیکا.................

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387ساعت 11:8 توسط ملیکاو محدثه |

آن چه می خواستم آمد به دست

لیک دیگر دیر بود و دیر بود

خواستن را  برده بودم من ز یاد

گر چه آن هم قصه تقدیر بود

با گذشت ماهها و سال ها

اشتیاق آرزو خاموش گشت

بردم از خاطر چه ها می خواستم

ما گذشتیم و گذشت این سرگذشت

درس ها آموختم از زندگی

صخره بودن در هجوم سیل و باد

دل به هر ظاهر فریبی باختن

خو گرفتن با سرشت بد نهاد

سایه ای ماسیده بر دیوارها

ساکت یک گوچه گاه نیمه شب

دوستی با عکس خود در آینه

حرفهایی حاصل هزیان و تب

با عصای خاطره رفتن به راه

جست و جو در پیچ و خم های گریز

تا نباشی دام صیادان چو صید

با دل خود بی محابا در ستیز...                  

محدثه.......

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 23:29 توسط ملیکاو محدثه |

شاید آن روز که سهراب نوشت تا شقایق هست زندگی باید کرد

 

خبری ازدل پر درد گل یاس نداشت

 

باید اینجور نوشت:

 

هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس زندگی اجباریست      محدثه.....

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 23:25 توسط ملیکاو محدثه |

اگرمعادنباشد رفتن چرا؟اگر دیداری نباشد دیدن چه سود؟و اگر بهشت نباشد صبر بر رنج و تحمل دوزخ چه سود؟اگر ساحل ان رود مقدس نباشد بردباری عطش از بهر چه؟   محدثه....

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 23:24 توسط ملیکاو محدثه |

ای عشق چه دردی تو؟که درمانت نیست

ای جان به چه زنده ای؟ که جانانت نیست

ای صبر نه وصلی تو که پیدا نشوی

ای شب نه غم منی که پایانت نیست

ملیکا.......

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 12:41 توسط ملیکاو محدثه |

ای وای بر آن مرغ گرفتار که ازوی

صیاد شود غافل و در دام بمیرد

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد

در دام مانده صید و صیاد رفته باشد

View Full Size Image                                             ملیکا..........

+ نوشته شده در دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 9:57 توسط ملیکاو محدثه |

به امید زمانی که رویا ها به حقیقت به  پیوندد

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 11:39 توسط ملیکاو محدثه |

 

برای تو می نویسم  تا همیشه به یادم باشی..........

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 11:20 توسط ملیکاو محدثه |

دو راه براي رها شدن از علف هاي هرز باغچه خانه اتان در پيش رو داريد؟

راه آسان و راحتي كه زياد هم آسان نيست .

راه آسان اين است كه از ماشين چمن زني استفاده كنيد.

 باغچه اتان براي مدتي خوب به نظر مي رسد. اما اين يك راه حل موقتي است. راه حلي كه زياد هم آسان نيست اين است كه خم شده و خودتان با دست هاي خودتان علف هاي هرز را يكي يكي از ريشه در آوريد.

اين راه وقت گير و خسته كننده است اما شما از علف هاي هرز براي مدت زمان طولاني تري رها

مي شويد.

راه اول آسانتر به نظر مي رسد اما مشكل همچنان باقي است. راه دوم آنقدرها آسان نيست.

اما مشكل را از ريشه حل مي كنند.

راه حل اساسي اين است كه مشكل را ريشه اي حل كرد. در زندگي نگرش هاي ما هم چنين است. بعضي از افراد نگرش هاي بد بينانه خود را گسترش مي دهند و اين نگرش ها در همه جنبه هاي زندگي بروز مي يابد.

مشكل مردم اين دوره اين است كه آنها به دنبال پاسخ سريع و آني هستند.

 آنها براي هر چيزي به دنبال نتايج يك دقيقه اي هستند.

مثل قهوه خوري آنها خوشبختي فوري مي خواهند اما راه حل وجود ندارد.

 اين نگرش نا اميد كننده است.

 

                                                                                                                 ملیکا........

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 11:4 توسط ملیکاو محدثه |

ترديد و بي تصميمي يك عادت مسري و فراگرفتني است.

بسياري از فرصت ها به علت بي تصميمي از دست

می  روند                                                                                          

  ملیکا.....

                                                                                                                   

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 10:58 توسط ملیکاو محدثه |

 شخصي كه هيچگاه ريسك نمي كند هيچ اشتباهي هم نمي كند.

 اما هيچ كاري نكردن اغلب اشتباه بزرگتري است تا اينكه سعي كنيم و شكست بخوريم.

 

..............................................................................................................ملیکا........

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 10:57 توسط ملیکاو محدثه |

افلاطون می گه: اگه با دلت چیزی یا کسی رو دوست داری زیاد جدی نگیرش، چون ارزشی نداره، چون کار دل دوست داشتنه، مثل کار چشم که دیدنه، اما اگه یه روز با عقلت کسی رو دوست داشتی، اگه عقلت عاشق شد، بدون که داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق واقعیه.        
                                                                                                              محدثه......

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387ساعت 10:42 توسط ملیکاو محدثه |

مهم نیست که فردا چی میشه،مهم اینه که امروز دوست دارم.مهم نیست فردا کجایی،مهم اینه هر جا هستی دوست دارم.مهم نیست تا ابد با هم نباشیم،مهم اینه تا ابد دوست دارم. مهم نیست قسمت چی میشه،مهم اینه قسمت شد دوست داشته باشم.               محدثه......

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387ساعت 10:38 توسط ملیکاو محدثه |

یارم چو گریست اشک او گوهر شد 

تا دست به پیکرش زدم مرمر شد

اشفته شدم کشیدمش در آغوش

افتاد به پیچ و تاب و نیلوفر شد                                        شاعر : مهدی سهیلی

 

                                                                                                                   ملیکا.........

+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 20:44 توسط ملیکاو محدثه |